19.4.17

Να μπω στο Σύλλογο Γονέων του Σχολείου των παιδιών μου;



Τα τελευταία τρία χρόνια έχω αφιερώσει πολλές ώρες από την ζωή μου στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του δημοτικού σχολείου των παιδιών μου και έτσι είπα να μοιραστώ τις εμπειρίες μου, μήπως και σας βοηθήσουν.

13.6.14

Σχολική χρονιά: απολογισμός




Το σχολείο τελείωσε, ευκαιρία λοιπόν μετά από δυο χρόνια στο δημόσιο δημοτικό της αθηναϊκής γειτονιάς μας για έναν απολογισμό. Αν και πολλοί φίλοι και γνωστοί εκπλήσσονται, το σχολείο μας μόνο εξαιρετικές εντυπώσεις που έχει αφήσει ενώ γενικά, απ΄όσο τουλάχιστον βλέπω εγώ, το ελληνικό δημόσιο σχολείο έχει εξελιχθεί πολύ από την εποχή μου με αποτέλεσμα τα βιβλία και η εκαπίδευση που λαμβάνουν τα παιδιά μου να μου θυμίζουν τις αμερικάνικες ταινίες που παρακολουθούσα μικρή.

7.5.14

Πώς ξεφορτώθηκα την ακμή μου και καθάρισα το πρόσωπό μου - σχεδόν, ΟΚ;


Μια πρόκειται για το μπλόγκ μου είπα να σας πω πώς μετά από δεκαετίες κατάφερα να καθαρίσω την επιδερμίδα μου σε μεγάλο βαθμός γιατί με ρωτούν φιλενάδες και συγγενείς.

1.4.14

Δύσκολες, πικρές αλήθειες

Από τότε που έκανα δυο παιδιά ανακάλυψα πως πολλά από όσα λέγονται για τη μητρότητα είναι ελαφρώς ωραιοποιημένα. Αυτά τα 24ωρα στη Βρετανία έχει γίνει χαμός γιατί η τραγουδίστρια Λίλι Άλλεν τόλμησε να πει την δική της αλήθεια: ότι το να μένει σπίτι με τις κόρες της  -2 και 1 ετών αντίστοιχα- ήταν “βαρετό” και έτσι αποφάσισε να επιστρέψει στη δουλειά της, 4 χρόνια αφού την εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της, και να κυκλοφορήσει νέο δίσκο.

28.3.14

Γιατί εργάζεσαι για να πληρώνεις τη νταντά


Διάβασα σήμερα στο Ρόιτερς τις συμβουλές μιας εκ των οικονομικών συνακτών του πρακτορείου στις μητέρες που συχνά-πυκνά σκεφτόμαστε πως δεν αξίζει να εργαζόμαστε καθώς όχι μόνο στερούμαστε τα παιδιά μας αλλά και τα περισσότερα χρήματα που βγάζουμε  πηγαίνουν στις νταντάδες και τα ίδια τα έξοδα τις δουλειάς. Επειδή είμαι κι εγώ “καμμένη” αφού εγκατέλειψα τη δουλειά μου για να μεγαλώσω τα παιδιά μου και τελικά βρέθηκα χωρισμένη και επί ξύλου κρεμάμενη, σας μεταφέρω, προσαρμοσμένα λίγο και στην ελληνική πραγματικότητα αυτό που λέει η Λίντα Στέρν.