28.3.14

Γιατί εργάζεσαι για να πληρώνεις τη νταντά


Διάβασα σήμερα στο Ρόιτερς τις συμβουλές μιας εκ των οικονομικών συνακτών του πρακτορείου στις μητέρες που συχνά-πυκνά σκεφτόμαστε πως δεν αξίζει να εργαζόμαστε καθώς όχι μόνο στερούμαστε τα παιδιά μας αλλά και τα περισσότερα χρήματα που βγάζουμε  πηγαίνουν στις νταντάδες και τα ίδια τα έξοδα τις δουλειάς. Επειδή είμαι κι εγώ “καμμένη” αφού εγκατέλειψα τη δουλειά μου για να μεγαλώσω τα παιδιά μου και τελικά βρέθηκα χωρισμένη και επί ξύλου κρεμάμενη, σας μεταφέρω, προσαρμοσμένα λίγο και στην ελληνική πραγματικότητα αυτό που λέει η Λίντα Στέρν.

Πιστεύω δε ότι όσα λέει είναι ακόμη πιο χρήσιμα στην Ελλάδα της κρίσης με τους μειωμένους μισθούς που πολλές φορές μας φαίνεται πως καθιστούν την εργασία και την απασχόληση ανθρώπου για να κοιτάζει τα παιδιά μας που αυτή πολλές φορές συνεπάγεται άσκοπη. 

Επισημαίνει λοιπόν η Λίντα Στερν κάτι που όλες οι εργαζόμενες, όλα τα ζευγάρια με μικρά παιδιά γνωρίζουν: πολλές φορές το μηνιαίο εκκαθαριστικό των αποδοχών του συζύγου με το χαμηλότερο εισόδημα (εδώ οι περισσότερες διαβάζουμε της συζύγου και μητέρας) είναι ένα απογοητευτικό ανάγνωσμα που προκαλέι προβληματισμό. 

Αυξάνει μεν το οικογενειακό εισόδημα, ίσως και το φέρνει σε ένα ύψος που ισχύει πλέον υψηλότερος φορολογικός συντελεστής, χάνονται επιδόματα θέρμανσης, οικογενειακά κλπ, ενώ ταυτόχρονα από αυτό πληρώνονται τα έξοδα της νταντάς, μεταφορικά αποκλειστικά για τη δουλειά, καθώς έξοδα παραστάσεως (όλες χρειαζόμαστε ρούχα για τη δουλειά, πότε πότε παραγγέλνουμε καφέ ή μεσημεριανό εν ώρα εργασίας και ου το καθεξής) για να αναφέρω μόνο τα προφανή. 

Έτσι, συνεχίζει η κυρία Στερν, δεν είναι να απορεί κανείς που όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα για παράδειγμα όταν τα παιδιά αρρωστήσουν ή χάσουμε κάποια ενημέρωση στο σχολείο ή ότιδήποτε άλλο λόγω φόρτου εργασίας ο πειρασμός να τα βροντήξουμε και να αφιερωθούμε στο μεγάλωμά τους γίνεται εξαιρετικά μεγάλος . Λέμε στους εαυτούς μας: αφού ότι βγάζω από τη δουλειά πάει στις νταντάδες και τα άλλα έξοδα τι τη θέλω τη ρημάδα; (δεν τα λέει ακριβώς έτσι, εγώ τα βάζω στην καθομιλουμένη)

Να γιατί:αυτές οι σκέψεις - που γίνονται συνήθως εν βρασμώ- αφήνουν εκτός πολλές άλλες παραμέτρους.

Υπάρχει το οικονομικό ρίσκο του να μην εργάζεται κανείς, που οι ειδικοί λένε ότι πρέπει να λάβουμε υπόψη πριν εγκαταλείψουμε τις δουλειές μας. Ανάμεσα στους κινδύνους που ελλοχεύουν και τις ανάγκες που ίσως δεν έχουμε σκεφτεί αναλυτικά είναι:

1. Το ότι άσχημα πράγματα συμβαίνουν σε καλούς ανθρώπους, όπως ο θάνατος, το διαζύγιο, η αναπηρία, η καταβαράθρωση των επενδύσεών μας (εδώ το είδαμε με τα νέα χαράτσια στα ακίνητα και την κρίση που άφησε πολλά σπίτια που χρησιμοποιούσαν πολλές ελληνίδες για να συμπληρώνουν το εισόδημά τους ανοίκιαστα) αλλά και - μακρυά από μας- η απώλεια της εργασίας του συζύγου. 

Όταν κάποιο ή περισσότερα από αυτά τα πράγματα βγάλουν τη ζωή μας από τον δρόμο της τότε οι γυναίκες που τα πάνε καλύτερα είναι αυτές που επένδυσαν στην εκπαίδευση και την καριέρα τους λένε οι μελέτες. 

2. Δουλεύετε δεν δουλεύετε πρέπει να έχετε επαρκή ασφαλιστική κάλυψη και να σκεφτείτε ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να βγείτε στη σύνταξη με τα αυστηρότερα συνταδιοδοτικά κριτήρια που ισχύουν για τη γενιά μας. Αν είχατε ιδιωτική ασφάλιση πριν κάνετε παιδιά και αποφασίσετε να πάψετε να εργάζεστε μπορεί να μην μπορείτε πλέον να ανταπεξέλθετε ενώ οι ασφαλιστικές σας εισφορές στα ταμεία σας θα μείνουν πίσω. Και στις δυο περιπτώσεις θα δείτε μείωση των αποδοχών σας μελλοντικά ή θα πρέπει να συνεχίσετε να πληρώνετε εισφορές σε ιδιωτικά ή/και δημόσια ταμεία παρά το γεγονός ότι το οικογενειακό σας εισόδημα θα έχει υποστεί μείωση. 

Η κυρία Στερν συμβουλεύει να τα υπολογίσετε αυτά πριν αφήσετε τη δουλειά σας με χαρτί και μολύβι ή με τον υπολογιστή σας. 

3. Να προβλέψετε επίσης ότι θα χρειαστείτε περισσότερα χρήματα στην άκρη από ότι οι οικογένειες στις οποίες εργάζονται καιοι δυο γονείς για ενδεχόμενα έκτακτα έξοδα (πχ σε περίπτωση που αρρωστήσει ο σύζυγος, μείνετε έγκυος ξανά χωρίς αυτή τη φορά ασφαλιστική κάλυψη, ή χρειαστείτε οτιδήποτε άλλο). 

4. Τα παιδιά μεγαλώνουν και θα έχετε περισσότερο χρόνο στη διάθεσή σας, ίσως και πριν καλά καλά το καταλάβετε. Αν είστε ήδη εργαζόμενες μπορείτε να πατήσετε γκάζι στα επαγγελματικά. Αν όμως έχετε εγκαταλείψει την αγορά εργασίας τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Η επανείσοδος στο σημείο που θα βρισκόσασταν αν δεν είχατε εγκαταλείψει τη δουλειά σας θα είναι σχεδόν αδύνατη. 

Για να ξεπεράσετε αυτές τις δυσκολέις μπορεί να επιλέξετε τη μερική ή ακόμα και περιστασιακή απασχόληση. Αλλά θα πρέπει να ξοδέψετε χρόνο και χρήμα για να βρείτε κάποιον να προσέχει τα παιδιά σας, να σουλουπωθείτε και να πηγαίνετε για καφέ με πρώην συναδέλφους σας, να συμμετέχετε σε συνέδρια που σας αφορούν, να διατηρείτε τις δεξιότητές σας επίκαιρες κλπ. 

5. Θα πρέπει να ξοδέψετε ούτως ή άλλως χρήματα ακόμα και αν είσαστε στο σπίτι και όχι στη δουλειά. Η κάθε μητέρα χρειάζεται χρήματα για δώρα παραδείγματος χάρη, για την περιστασιακή επίσκεψη στο κομμωτήριο, ρούχα για μια ειδική εκδήλωση ή παρόμοια πράγματα. Και αυτά θα πρέπει να μπουν στον προϋπολογισμό σας πριν αποφασίσετε να εγκαταλείψετε την εργασία σας. 


Τροφή για σκέψη που λένε οι αγγλοσάξωνες.

1 σχόλιο:

Mama mia είπε...

Μου έδωσες τροφή για σκέψη... Είναι όντως πολύ σωστά όλα αυτά.