Πώς έμαθε η κόρη μου να μετράει

Η 19-μηνή μου κόρη εδώ και δύο μήνες μπορεί και μετράει από το ένα μέχρι το εννέα με άνεση. Αναγνωρίζει τους αριθμούς παντού, μας τους απαγγέλει, μας τους τραγουδάει και στο ασανσέρ μετρά και αντίστροφα!

Μέχρι πρόσφατα νόμιζα πως συμβαίνει με όλα τα παιδάκια αλλά μια και πολλοί φαίνεται πως εκπλήσσονται είπα να μοιραστώ μαζί σας πως τα κατάφερε.

Πρώτα απ’ όλα ξεκινήσαμε όταν ήταν μάλλον μικρότερη του ενός έτους για παιχνίδι να της λέμε τα νούμερα ανεβαίνοντας στο διαμέρισμά μας – μένουμε στον πέμπτο όροφο. Το μωρό ενθουσιάστηκε τόσο πολύ που δεν περιοριστήκαμε μόνο στην άνοδο αλλά και αρχίσαμε να μετράμε αντίστροφα κατά την κάθοδο. Έγινε ένα από τα αγαπημένα της παιχνίδια. Ακόμα και σήμερα η κόρη μας λατρεύει το ασανσέρ.

Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε κάτι φίλους και είδαμε πως είχαν στρωμένο το δωμάτιο της κόρης τους με τα πατάκια του Jumbo με τους αριθμούς. Τα πατάκια μάλλον τα έχετε δει όλοι - είναι φτιαγμένα από κάποιου είδους πλαστικοποιημένο φελιζόλ και τα νούμερα βγαίνουν. Ήταν τόσο όμορφα, χαρούμενα και πρακτικά που αποφάσισα να πάρω τα ίδια και για μας και τα έστρωσα στο καθιστικό μας.

Καθώς ήμουν έγκυος και ήταν χειμώνας, εγώ και η μικρή καταλήξαμε να περνάμε πολλές ώρες στο σπίτι. Άρχισε σε κάποια φάση να βγάζει τα νούμερα και να προσπαθούμε μαζί να τα βάζουμε πίσω. Τότε εγώ ασυναίσθητα άρχισα να της μαθαίνω και να της ζητώ να τα αναγνωρίσει. Ήταν τόσο μεγάλη η χαρά της όταν τα κατάφερνε και της έκανα τόσο τρελά πανηγύρια που σιγά σιγά άρχισε απλά να μετρά!

Βοήθησε επίσης και το φιδάκι που εικονίζεται παραπάνω, ένα παζλ που μας το έκαναν δώρο οι φίλοι με τα πατάκια. Το κάθε του κομμάτι είναι αριθμημένο. Τέλος, για να τα κάνει πραγματικά κτήμα του το παιδί παίξαμε άπειρες ώρες με τις Έξυπνες Κάρτες Γνώσεων της Κατερίνας Γιαννίκου. Με αυτές η κόρη μας μαθαίνει πραγματικά να μετρά. Κόστισαν μόνο 4.5 ευρώ και την έχουν απασχολήσει για δύο μήνες τώρα. Στην κυριολεξία τις λατρεύει, όπως και αυτές της ίδιας σειράς με τα χρώματα - αν και τα χρώματα δεν φαίνεται να την εξιτάρουν αρκετά ώστε να μας τα πει ακόμα.

Ιασώ

Το ξέραμε πως το Ιασώ θα ήταν ακριβό καθώς μόλις πριν 18-19 μήνες γέννησα εκεί και το πρώτο μας παιδί. Αυτό που δεν είχαμε καταλάβει είναι πως σε αυτό το διάστημα τα νοσήλιά του έχουν αυξηθεί κατά τουλάχιστον τριάντα τοις εκατό! Ναι, σοβαρολογώ. Για το ίδιο δωμάτιο, στον ίδιο όροφο και λιγότερες υπηρεσίες – το μωρό μας αυτή τη φορά ήταν στη θερμοκοιτίδα και όχι στο θάλαμο μαζί μου άρα δεν έλαβε καμία φροντίδα που να συμπεριλαμβάνεται στον λογαριασμό που εξοφλήσαμε- και μικρότερο διάστημα νοσηλείας για μένα – 4 αντί για 5 ημέρες που νοσηλεύτηκα την πρώτη φορά- πληρώσαμε 30 τοις εκατό παραπάνω!!!!!!!!

Τα ίδια μου διηγήθηκε και ένας μπαμπάς στο καφενείο. Η γυναίκα του είχε γεννήσει 20 μήνες νωρίτερα στο ίδιο μαιευτήριο και έτσι όπως και εμείς δεν ρώτησαν τιμή, περίμεναν τα ίδια συν κάποια αύξηση που να αντικατοπτρίζει τον πληθωρισμό και απλά έπαθαν σοκ. Για να πληρώσει μου είπε πως άδειασε λογαριασμούς, κάρτες κλπ και ήταν ταπί.

Το αποτέλεσμα αυτή της νοοτροπίας είναι πως οι γονείς στο εν λόγω μαιευτήριο έχουν μονίμως την εντύπωση πως τα παιδιά τους - ακόμα και όταν πάσχουν από κάτι σοβαρό- δεν έχουν τίποτα αλλά τις ασθένειες τις εφευρίσκουν οι υπάλληλοι και οι γιατροί για να πληρώσουμε εμείς περισσότερα. Εγώ προσωπικά δεν συμμερίζομαι αυτή την άποψη. Πιστεύω πως κανείς δεν θα έκανε κάτι τέτοιο σε ένα βρέφος. Επίσης τις περισσότερες φορές είναι προφανές εάν κάποιο παιδάκι έχει πρόβλημα ή όχι. Ένας άρρωστος άνθρωπος φαίνεται άρρωστος, πώς να το κάνουμε, πόσο μάλλον εάν είναι τόσο μικρούλης που δεν έχει μάθει και να το κρύβει.

Όμως οι γονείς τα έχουν παίξει τόσο οικονομικά που φτάσαμε στο σημείο ένας πατέρας που κρατούσε ένα κατακίτρινο παιδάκι - είχε ίκτερο κοντά στο 13 - να μου λέει σήμερα πως πιστεύει πως το κρατάνε το μωρό του για τα λεφτά.

Από ότι κατάλαβα το αποτέλεσμα είναι πως όλο και περισσότεροι γονείς επιλέγουν τα τελευταία χρόνια να γεννήσουν σε δημόσια μαιευτήρια στην Αττική και πραγματικά εύχομαι να είχα κάνει και εγώ το ίδιο. Τα χρήματα που ξόδεψα για να γεννήσω τις δυο μου κόρες θα μπορούσαν ενδεχομένως να τις εξασφαλίσουν οικονομικά για μία ζωή εάν τα είχα επενδύσει σωστά και σίγουρα θα μπορούσαν να καλύψουν τα περισσότερα από τα έξοδα για τις μελλοντικές σπουδές τους.

Πρόωρος Τοκετός

Τελικά η δεύτερή μου κόρη αποφάσισε πως η σωστή ώρα να έρθει στον κόσμο ήταν ένα μήνα πριν την προγραμματισμένη καισαρική και έξι εβδομάδες πριν συμπληρώσουμε τις σαράντα της κύησης. Από ότι κατάλαβα ήθελε να δει την Αθήνα χιονισμένη γιατί να νερά μου έσπασαν κοντά στα μεσάνυχτα την 17η του Φλεβάρη.

Ήδη είχαμε αφήσει το αυτοκίνητό μου στα πεθερικά μου γιατί δεν μπορούσε να ανέβει τις ανηφόρες στα σύνορα Νέου Ψυχικού και Αμπελοκήπων (!) και ευτυχώς είχαμε πάρει το τζιπ του άντρα μου - να που χρησίμευσε και μία φορά σε κάτι το τέρας που καίει αρκετά για να θρέψει ένα αφρικανικό χωριό - που τους τελευταίους μήνες μαζεύει σκόνη στο γκαράζ του πεθερού για ευνόητους λόγους.

Δεν χρειάζεται να πω πως φοβήθηκα τρομερά όταν έσπασαν τα νερά μου στην τουαλέτα και είδα πως ήταν αναμεμειγμένα με αίμα. Στο μυαλό μου έβαλα τα χειρότερα και με πνίξανε οι ενοχές για όλα τα στραβά που έκανα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου. Με έπνιξε επίσης ο θυμός για τον άνδρα μου γιατί με άφηνε να σηκώσω το παιδί και οι ενοχές γιατί δεν μπόρεσα να αφιερώσω λίγο ακόμα χρόνο στην πρώτη μου κόρη που μόλις συμπλήρωσε τον πρώτο της ενάμισι χρόνο και δεν καταλαβαίνει ακόμα τι σημαίνει να έχει κανείς ένα μικρότερο αδελφάκι.

Ευτυχώς μόλις μου δείξανε το μωρό μου κατάλαβα πως ήταν καλά, ένα υγιέστατο μωρό. Στο Apgar της μου είπαν πως πήρε 9, 10 ενώ πραγματικά όταν ανοίγει τα μάτια της φαίνεται να καταλαβαίνει τόσα πολλά που απορώ πως θα έμενε αυτό το μωρό ακόμη 6 εβδομάδες στην κοιλιά μου. Αφήστε που έχει και πολλά, μα πάρα πολλά μαλλιά.

Όμως γεννήθηκε μικρούλα – μόλις 1965 γραμμάρια και έτσι παραμένει στο μαιευτήριο μέχρι να πάρει κιλά και να μάθει να τρώει μόνη της .

Ύπνος – η μισή αποστολή εκτελέστηκε

Αισθάνομαι αρκετά ικανοποιημένη με τις επιδόσεις μου στον τομέα της μητρότητας καθώς κατάφερα να αλλάξω τα ωράρια της μικρής και να την κοιμίζω κατά μία ώρα και πλέον νωρίτερα.

Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν λίγο πριν τα Χριστούγεννα την έστειλα να μείνει με τους παππούδες της για δέκα ημέρες. Ο πατέρας της θα έκανε μία εγχείρηση – κήλη – και δεν θα μπορούσε να τη σηκώσει, η γυναίκα που την κρατά τα πρωινά θα έφευγε από τις 15 του μήνα για διακοπές στην πατρίδα της και η δική μου μέση είχε αρχίσει ήδη να πονά όπως και στην πρώτη μου εγκυμοσύνη.

Οι παππούδες έχουν πραγματικά παραδοθεί χωρίς όρους στο πρώτο τους αυτό εγγόνι με αποτέλεσμα να μην μπορούν να της αρνηθούν τίποτα. Την κοίμιζαν στο κρεβάτι τους και την άφηναν να κάνει το δικό της πρόγραμμα! Το ξέρω είναι απίστευτο και όμως αληθινό.

Χρειαστήκαμε τη βοήθειά τους και στην Αθήνα για άλλες δέκα ημέρες με αποτέλεσμα η κατάσταση να ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Η μικρή μέσα σε τρεις εβδομάδες έγινε άλλος άνθρωπος. Πήγαινε για ύπνο δύο και πλέον ώρες αργότερα από ότι πριν και ήθελε να κοιμάται με τους γονείς ή τους παππούδες της.

Λίγες ημέρες μετά την αναχώρησή τους έφτασα πραγματικά στο αμήν. Δεν μπορούσα να μείνω ούτε για λεπτό μόνη με τον άντρα μου ενώ τις περισσότερες φορές ήμουν έτοιμη για ύπνο πολύ πριν από τη μικρή. Πριν δύο εβδομάδες το πήρα απόφαση και επέβαλα ένα αυστηρό πρόγραμμα. Ξυπνάμε και οι δύο – εγώ πλέον είμαι σε άδεια- το αργότερο στις 8. Επιτρέπεται μόνο ένα υπνάκος κατά τη διάρκεια της ημέρας ο οποίος δεν μπορεί να ξεπερνά τα 90’. Και από τις 9 περίπου το βράδυ προετοιμαζόμαστε για ύπνο, χαμηλώνουμε τα φώτα και ηρεμούμε αγκαλιά στον καναπέ του σαλονιού.

Εδώ και 10 μέρες η μικρή κοιμάται το αργότερο στις δέκα και μισή. Τη μισή περίπου βραδιά την περνά στο κρεβάτι της – εάν είμαστε τυχεροί και ολόκληρη. Εάν ξυπνήσει και δεν μπορεί να ξανακοιμηθεί την παίρνουμε στο δικό μας αλλά αυτό σκοπεύω να το αλλάξω οριστικά μέσα στις επόμενες ημέρες.

Προσοχή - Χημικά στα βρεφικά προϊόντα

Μόλις σήμερα βγήκε η πρώτη έρευνα που έχει πάρει το μάτι μου για το θέμα. Για να διαβάσετε εν τάχει τί ακριβώς λέει πατήστε εδώ.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης μου εγκυμοσύνης η μαία μου συνέστησε να χρησιμοποιώ τα οργανικά προϊόντα Weleda. Προσπάθησα να ακολουθήσω τη συμβουλή της αλλά στην αρχή δυσκολεύτηκα να τα βρω. Στο νέο μας σπίτι τυχαίνει να τα πουλά το φαρμακείο της γειτονιάς μας οπότε έχουν μπει και αυτά στο πρόγραμμα εάν και για τα συγκάματα όπως σας είπα επιμένουμε στην Chicco. Για άλλες επιλογές και αποστολή στο σπίτι δοκιμάστε το ηλεκτρονικό κατάστημα ecofamily.

Επίσης πρόσφατα ανακάλυψα πως ο Κορρές έχει βγάλει δύο προϊόντα εγκυμοσύνης - για το σώμα και τα πόδια- και έσπευσα. Ελπίζω να ακολουθήσουν σύντομα και βρεφικά!