Πώς σας πέρασε από το μυαλό πως οι μάνες είναι ίσες;

Το άρθρο 4 του Συντάγματος που αναφέρεται στην ισότητα των Ελλήνων ορίζει πως:

"1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
2. Oι Έλληνες και οι Eλληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις."

Από την άλλη πλευρά, το άρθρο 142 του ασφαλιστικού νόμου που ψηφίστηκε αυτή την εβδομάδα λέει πως:

"Η μητέρα που είναι ασφαλισμένου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ , και εργάζεται με σχέση εργασία ορισμένου ή αορίστου χρόνου σε επιχειρήσεις και εκμεταλλεύσεις, μετά τη λήξη της άδεια λοχείας και της ισόχρονης προς το μειωμένο ωράριο άδειας, όπως προβλέπεται από το άρθρο 9 της ΕΓΣΕΕ των ετών 2004-2005, δικαιούται να λάβει ειδική άδεια προστασία μητρότητας έξι (6) μηνών.
….
Κατά τη διάρκεια της ως άνω ειδικής άδειας, ο ΟΑΕΔ υποχρεούται να καταβάλλει στην εργαζόμενη μητέρα μηνιαίως ποσό ίσο με τον κατώτατο μισθό, όπως κάθε φορά ορίζεται με βάση τη ΕΓΣΕΕ, καθώς και αναλογία δώρων εορτών και επιδόματος αδείας με βάση το προαναφερόμενο ποσό."

* Σύμφωνα με την ΕΓΣΕΕ που υπεγράφη πρόσφατα το ποσό αυτό ορίζεται σε 681 ευρώ από 1/1/2008 μέχρι 1/9/2008. Από 1/9/2008 και μέχρι 1/5/2009 στα 701 ευρώ και από κει και πέρα στα 740 ευρώ. Λεπτομέρειες μπορείτε να βρείτε σε δελτίο τύπου της ΓΣΕΕ εδώ.

Δηλαδή κάθε μισθωτή ασφαλισμένη στο ΙΚΑ δικαιούται έξι επιπλέον μήνες κατά τους οποίου το ελληνικό δημόσιο την πληρώνει τουλάχιστον 681 ευρώ για να περάσει επιπλέον χρόνο με το βρέφος της.

Οι υπόλοιπες από εμάς – και εννοώ αυτές που δε δουλεύουν στο δημόσιο και δικαιούνται ένα χρόνο – δικαιούμαστε ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου. Προφανώς η μητρότητα στην Ελλάδα προστατεύεται μόνο εάν είσαι δημόσιος υπάλληλος ή ασφαλισμένη στο ΙΚΑ!

Όπως καταλαβαίνεται είμαι έξαλλη γιατί δεν ανήκω σε καμία από τις δύο αυτές κατηγορίες εάν και είμαι εργαζόμενη και μισθωτή.

Κατανοώ ότι οι δύο παραπάνω κατηγορίες αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό σημαίνει πως η μειοψηφία δεν έχει ανάλογα δικαιώματα. Ούτε μπορώ να καταλάβω πώς είμαστε όλες ίσες ενώπιον του νόμου όπως ορίζει το Σύνταγμα. Προφανώς δεν είμαστε.

Επίσης, επειδή δεν αντέχω άλλο να νομίζουν ότι τρώμε κουτόχορτο, πληροφορώ όσες από εμάς δεν γνωρίζουν ( και εγώ τώρα το έψαξα) ότι όσες από εμάς ασφαλιστήκαμε για πρώτη φορά μετά την 1/1/93, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία των μητέρων που αφορά αυτός ο νόμος, ήδη είχαμε όριο συνταξιοδότησης το 55ο έτος για πλήρη σύνταξη με 20 χρόνια ασφάλισης – και όχι λιγότερα που δικαιούνταν οι προηγούμενες.

Άρα σε αυτό το σημείο ο νόμος είναι αρκετά καλός για μας απ’ότι καταλαβαίνω. Μπορεί να μας αφαιρεί το δικαίωμα να βγούμε με μειωμένη στα 50, αλλά μέχρι τώρα έπρεπε να έχουμε ανήλικο στα 55 για να πάρουμε πλήρη σύνταξη. Τώρα αποκτούμε αυτό το δικαίωμα εάν έχουμε ανήλικο στα 50, άσχετα με το εάν το παιδί αυτό ενηλικιωθεί μέχρι να γίνουμε εμείς 55 και να βγούμε στη σύνταξη.

Προς το παρόν αυτά. Θα το ψάξω παραπάνω και θα γράψω ότι άλλο βρω – ο νόμος δυστυχώς είναι 108 σελίδες και σε παραπέμπει σε πλήθος άλλων νόμων.
Όσες από εσάς επίσης δεν δικαιούστε την περιβόητη επιπλέον άδεια και θέλετε να κάνετε κάτι, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου είτε μέσω του blog είτε μέσω mail. Ψάχνω να δω τι μπορεί να γίνει .

Θα κάνουμε το εμβόλιο

Εδώ και πάρα πολύ καιρό με βασανίζει το δίλημμα εάν πρέπει να κάνω στη μεγάλη μου κόρη, τη Στέλλα, το εμβόλιο MMR, για την ιλαρά, την παρωτίτιδα και την ερυθρά. Ο λόγος είναι απλός. Σε ανύποπτο χρόνο, στη Βρετανία, μία έρευνα έδειξε πως το εμβόλιο αυτό προκαλεί αυτισμό. Όπως φαντάζεστε επικράτησε πανικός και παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης και σύσσωμης της επιστημονικής κοινότητας ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας – λένε πως στην πραγματικότητα η μελέτη δεν είναι έγκυρη γιατί βασίστηκε σε πολύ μικρό δείγμα, μόλις 12 παιδιά.
Μία νέα μελέτη που εξέτασε περισσότερα από μισό εκατομμύριο παιδιά βρήκε πως αυτά που εμβολιάστηκαν δεν είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες να διαγνωστούν με αυτισμό απ’ ότι αυτά που δεν είχαν εμβολιαστεί.
Μετά και τις συμβουλές του παιδιάτρου μας και φίλων γιατρών έχω πειστεί πως δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας. Παρ’ όλα αυτά, όπως ο καθένας που έχει εκτεθεί στην δημοσιότητα που ακολούθησε αυτήν την ιστορία στη Βρετανία, δεν μπορεί παρά να ανησυχεί ενδόμυχα και να φοβάται.
Έτσι, αφού ανέβαλα το εμβόλιο όσο περισσότερο μπορούσα, τελικά αποφάσισα να το κάνουμε αυτόν τον μήνα καθώς πλέον έχω αρχίσει να ανησυχώ για το τι μπορεί να συμβεί εάν η Στέλλα κολλήσει μία από αυτές τις ασθένειες. Συνοπτικά όλα τα επιχειρήματα της συζήτησης μπορείτε να τα βρείτε εδώ – πρόκειται για μία ιστοσελίδα μίας online εγκυκλοπαίδειας που μανατζάρει το BBC.

Πότε μπρος και πότε πίσω

Φαίνεται πως όλη η αγωνία και η προσπάθεια να κερδίσει βάρος το μωρό έχει αποδώσει. Την Πέμπτη ζύγιζε 2760 γραμμάρια και έχω σαφώς χαλαρώσει. Αποφεύγω να το ζυγίζω κάθε ημέρα γιατί απλά αγχώνομαι τρομερά όταν μία ημέρα πάρει λιγότερο βάρος. Συνεχίζω να του δίνω τις βιταμίνες και το σίδηρό του και θα το πάω για εξετάσεις αίματος κάποια στιγμή αυτή την εβδομάδα.

Αυτό που θα άλλαζα εάν μπορούσα είναι οι ώρες που πρέπει να το ταΐζω. Εξακολουθεί να τρώει κάθε τρεις ώρες εάν και τις τελευταίες ημέρες τρώει μεταξύ 90 και 130 γραμμάρια κάθε φορά. Περίμενα λοιπόν πως θα αραιώσουν έστω και λίγο τα ταΐσματα αλλά μου βγήκε φαγανό – ευτυχώς – οπότε οι ολονυκτίες απλώς συνεχίζονται.

Εν τω μεταξύ με το που έφυγε η μητέρα μου η μικρή άρχισε πάλι να κολλά τρελά με τον πατέρα της. Αν και με διευκολύνει σε κάποιο βαθμό έχει και τρομερά αρνητικά αποτελέσματα κυρίως στο θέμα του ύπνου. Η αδυναμία στον μπαμπά σημαίνει ότι δεν θέλει να πάει για ύπνο όσο αυτός είναι ξύπνιος, ξανάρχισε να κοιμάται δίπλα του στο σαλόνι και επιπλέον όταν ξυπνά το βράδυ έρχεται – και αυτή!- στο κρεβάτι μας!!!! Βέβαια όλα αυτά μπορεί να γίνονται γιατί εξακολουθεί να ζηλεύει και με την αναχώρηση της γιαγιάς της έφυγε και ο μόνος άνθρωπος που πλέον ασχολείται μαζί της 24/7…

Ύπνος για την κόρη, ξενύχτια για τη μαμά

Αρχίζω από τα καλά νέα: η μεγάλη μου κόρη αποφάσισε μόνη της ότι αρκετά ταλαιπωρηθήκαμε με τον ύπνο της. Πλέον όταν εξαντληθεί και την πάρεις αγκαλιά σου λέει νάνι και μπορείς να την κοιμίσεις οπουδήποτε θες, ακόμα και στο κρεβάτι της! Το κάνει εδώ και αρκετές ημέρες αλλά απορώ εάν θα συνεχίσει όταν φύγει η γιαγιά της την Πέμπτη – προς το παρόν κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο.

Εγώ από την άλλη έχω να κοιμηθώ μέρες και η κούραση έχει αρχίσει να έχει την επίδρασή της. Μας είπαν από το μαιευτήριο πως η μικρή μου κόρη πρέπει οπωσδήποτε να τρώει κάθε τρεις ώρες για ένα-δύο μήνες ώστε να βάλει το απαραίτητο βάρος. Έτσι πρέπει να ξυπνώ τρεις φορές κάθε βράδυ για να αλλάξω, να φτιάξω το γάλα της, να την ταΐσω, να τη ρέψω, να την βάλω πάλι για ύπνο και να είμαι σίγουρη πως όλα είναι έτοιμα για το επόμενο τάϊσμα – τα μπιμπερό είναι πλυμμένα, αποστειρωμένα κλπ.

Το αποτέλεσμα είναι πως απλά δεν κάνω τίποτα, μα τίποτα. Μάλλον όμως σε τρεις μέρες που θα φύγει η μαμά αυτό θα αλλάξει και θα καταλάβω για τα καλά τι σημαίνει να κάνει κάποια δύο παιδιά με τόσο μικρή διαφορά.

Πότε είναι η σωστή στιγμή για να κάνετε το δεύτερο;

Τα πιο πρόσφατα ευρήματα των επιστημονικών ερευνών για την ιδανική στιγμή να κάνετε το επόμενο παιδί. Απευθείας μετάφραση από την ιστοσελίδα babycenter.com

• Ο προγραμματισμός μίας εγκυμοσύνης πριν περάσουν 18 μήνες (σ.τ.μ. ακριβώς η περίπτωσή μου) από την προηγούμενη ή αφού περάσουν περισσότερα από πέντε χρόνια μπορεί αν αυξήσει τις πιθανότητες το δεύτερο μωρό σας να γεννηθεί πρόωρα, ελλιποβαρές ή μικρό για τις εβδομάδες της κύησης που έχετε διανύσει σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη στην Journal of the American Medical Association. Οι ερευνητές πιθανολογούν πως όταν οι δύο εγκυμοσύνες απέχουν λίγους μόνο μήνες η μία από την άλλη, το πρόβλημα μπορεί να οφείλετε στο ότι το σώμα της μητέρας δεν έχει τον απαραίτητο χρόνο για να αναρρώσει από την πρώτη και να επανέλθουν τα επίπεδα των θρεπτικών ουσιών. Όταν η περίοδος ανάμεσα στις δύο εγκυμοσύνες είναι πολύ μεγάλη τότε το πρόβλημα μπορεί να έγκειται στο γεγονός ότι η γονιμότητα σταδιακά φθίνει.
• Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στην New England Journal of Medicine, το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε για την υγεία του επόμενου μωρού σας είναι να περιμένετε για 18-23 μήνες από την γέννηση του τελευταίου σας παιδιού πριν αποφασίσετε να προχωρήσετε σε νέα σύλληψη. Οι γιατροί βρήκαν πως παιδιά που των οποίων η σύλληψη έγινε μέσα σε λιγότερους από έξι μήνες από τη γέννηση του προηγούμενου παιδιού έχουν 40 τοις εκατό περισσότερες πιθανότητες να γεννηθούν πρόωρα ή ελλιποβαρή. Τα παιδιά που γεννήθηκαν 10 χρόνια μετά το μεγαλύτερο αδελφάκι τους αντιμετωπίζουν τον διπλάσιο κίνδυνο να γεννηθούν πρόωρα.
• Μία παρόμοια μελέτη του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο έδειξε πως το ιδεατό διάστημα ανάμεσα σε δύο εγκυμοσύνες είναι 24-35 μήνες. Τα παιδιά των οποίων η σύλληψη έγινε νωρίτερα παρουσιάζουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γεννηθούν ελλιποβαρή σύμφωνα με τους ερευνητές.
• Σε ότι αφορά τις σχέσεις των γονέων με τα παιδιά τους, την αντιζηλία μεταξύ αδελφών και την δική τους αυτοεκτίμηση, η καλύτερη στιγμή να γεννηθεί το δεύτερό σας παιδί είναι όταν το πρώτο σας είναι μικρότερο του ενός έτους ή μεγαλύτερο των τεσσάρων. Αυτό τουλάχιστον πιστεύει η Τζίνι Κιντγουελ, καθηγήτρια οικογενειακών σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Τενεσσί. Τα παιδιά που είναι μικρότερα του ενός έτους δεν έχουν ακόμη αναπτύξει την αίσθηση του μοναδικού τους status και έτσι είναι λιγότερο πιθανό να αντιπαθήσουν το νέο αδερφάκι τους, λέει η καθηγήτρια. Από την άλλη, αυτά που έχουν ξεπεράσει το τέταρτο έτος, είχαν το χρόνο να απολαύσουν την προσοχή της μανούλας και του μπαμπάκα και τώρα έχουν τη δική τους ζωή!