Περιμένοντας τον Καραγκιόζη

 Ήταν αγαπημένος ήρωας στα μίκρατά μας, τον αγάπησαν τα παιδιά μας, βλέποντάς τον περισσότερο στο youtube και τώρα μαθαίνουμε ότι θα έρχεται και στην μεγάλη οθόνη, στην πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων με την τεχνική 3D animation. 

Καθυστέρησε λόγω Covid19  αλλά με την έλευση των εμβολίων και την επαναλειτουργία των κινηματογράφων θα είμαστε από τους πρώτους που θα πάρουν σειρά, και ας έχουν μεγαλώσει τα παιδιά. 

Στα ατού το γεγονός ότι πρόκειται για παραγωγή με την συμβολή του Άθω Δανέλλη, αγαπημένου καραγκιοζοπαίκτη. 

Να μπω στο Σύλλογο Γονέων του Σχολείου των παιδιών μου;

Τα τελευταία τρία χρόνια έχω αφιερώσει πολλές ώρες από την ζωή μου στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του δημοτικού σχολείου των παιδιών μου και έτσι είπα να μοιραστώ τις εμπειρίες μου, μήπως και σας βοηθήσουν.

Σχολική χρονιά: απολογισμός

Το σχολείο τελείωσε, ευκαιρία λοιπόν μετά από δυο χρόνια στο δημόσιο δημοτικό της αθηναϊκής γειτονιάς μας για έναν απολογισμό. Αν και πολλοί φίλοι και γνωστοί εκπλήσσονται, το σχολείο μας μόνο εξαιρετικές εντυπώσεις που έχει αφήσει ενώ γενικά, απ΄όσο τουλάχιστον βλέπω εγώ, το ελληνικό δημόσιο σχολείο έχει εξελιχθεί πολύ από την εποχή μου με αποτέλεσμα τα βιβλία και η εκαπίδευση που λαμβάνουν τα παιδιά μου να μου θυμίζουν τις αμερικάνικες ταινίες που παρακολουθούσα μικρή.

Πώς ξεφορτώθηκα την ακμή μου και καθάρισα το πρόσωπό μου - σχεδόν, ΟΚ;

Μια πρόκειται για το μπλόγκ μου είπα να σας πω πώς μετά από δεκαετίες κατάφερα να καθαρίσω την επιδερμίδα μου σε μεγάλο βαθμός γιατί με ρωτούν φιλενάδες και συγγενείς.

Δύσκολες, πικρές αλήθειες

Από τότε που έκανα δυο παιδιά ανακάλυψα πως πολλά από όσα λέγονται για τη μητρότητα είναι ελαφρώς ωραιοποιημένα. Αυτά τα 24ωρα στη Βρετανία έχει γίνει χαμός γιατί η τραγουδίστρια Λίλι Άλλεν τόλμησε να πει την δική της αλήθεια: ότι το να μένει σπίτι με τις κόρες της  -2 και 1 ετών αντίστοιχα- ήταν “βαρετό” και έτσι αποφάσισε να επιστρέψει στη δουλειά της, 4 χρόνια αφού την εγκατέλειψε για να αφοσιωθεί στην οικογένειά της, και να κυκλοφορήσει νέο δίσκο.

Γιατί εργάζεσαι για να πληρώνεις τη νταντά

Διάβασα σήμερα στο Ρόιτερς τις συμβουλές μιας εκ των οικονομικών συνακτών του πρακτορείου στις μητέρες που συχνά-πυκνά σκεφτόμαστε πως δεν αξίζει να εργαζόμαστε καθώς όχι μόνο στερούμαστε τα παιδιά μας αλλά και τα περισσότερα χρήματα που βγάζουμε  πηγαίνουν στις νταντάδες και τα ίδια τα έξοδα τις δουλειάς. Επειδή είμαι κι εγώ “καμμένη” αφού εγκατέλειψα τη δουλειά μου για να μεγαλώσω τα παιδιά μου και τελικά βρέθηκα χωρισμένη και επί ξύλου κρεμάμενη, σας μεταφέρω, προσαρμοσμένα λίγο και στην ελληνική πραγματικότητα αυτό που λέει η Λίντα Στέρν.

Μια φίλη μου πρότεινε και κατέβασα στο ipad μια εξαιρετική εφαρμογή για παιδιά και είπα να την μοιραστώ μαζί σας - είναι διαθέσιμη για όλα τα κινητά, συσκευές και υπολογιστές. Λέγεται dragon box και διδάσκει στα παιδιά από πέντε ετών και πάνω άλγεβρα μέσα από παιχνίδια.

Η εφαρμογή έχει κερδίσει το βραβείο του καλύτερου σοβαρού παιχνιδιού τα Διεθνή Βραβεία για Mobile Gaming ενώ σύμφωνα με την ιστοσελίδα των δημιουργών του παιχνιδιού, το 83% των παιδιών μαθαίνουν τα βασικά της άλγεβρας σε μια ώρα!

Τα παιδιά μου τη στιγμή που σας γράφω όντως το ευχαριστιούνται το παιχνίδι και το πόσο επιμορφωτικό είναι, είναι προφανές.  Τώρα η μεγάλη μου μαθαίνει τι είναι κλάσμα, χωρίς φυσικά να της έχει πει κανείς την τρομακτική αυτή λέξη :)

Κοστίζει €5,49 και υπάρχουν δυο εκδόσεις, μια για παιδιά από πέντε ετών και πάνω και μια για παιδιά μεγαλύτερα των 12 ετών.

Στην ιστοσελίδα της εφαρμογής υπάρχει και ειδική παρουσίαση για δασκάλους. Θα προτείνω στο ολοήμερο που έχουν τάξη υπολογιστών - αν και φέτος ακόμα δεν έχει ξεκινήσει- να την δοκιμάσουν!

Μπορείτε να βρείτε το dragonbox εδώ

Μαθήματα οικονομικής διαχείρισης για παιδιά

Είναι πλέον ο δεύτερος χρόνος που προσπαθώ να μάθω στα παιδιά μου ή μάλλον στη μεγαλύτερή μου κόρη να διαχειρίζεται χρήματα. Ανήκω στην καλομαθημένη γενιά των Ελλήνων, σε αυτή που δεν είχε χαρτζηλίκι αλλά έζησε τις εποχές που απλά πήγαινες στους γονείς σου, ζητούσες χρήματα και αν δεν επρόκειτο για κάποιο εξωφρενικό αίτημα, σου τα έδιναν - την εποχή της αφθονίας. 

Όταν πήγα για σπουδές στην Αγγλία, ή μάλλον αρκετά χρόνια αργότερα, κατάλαβα πως μάλλον αυτή ήταν η λάθος τακτική. Μόλις πρόσφατα, και λόγω των δυσάρεστων εξελίξεων στην προσωπική και οικογενειακή μου ζωή, έμαθα να διαχειρίζομαι σε κάποιο - όχι απόλυτα ικανοποιητικό βαθμό- χρήματα που έχω στη διάθεσή μου. 

Έτσι λοιπόν προσπαθώ να δώσω στα παιδιά μου αυτό που δεν μου έδωσαν οι γονείς μου, παγιδευμένοι στην αγάπη τους και την επιθυμία τους να μου τα δώσουν όλα. Τη δυνατότητα διαχείρισης των οικονομικών τους. Να βγαίνει ο μήνας, η εβδομάδα  με τα χρήματα που έχουν.

Η προσπάθεια ξεκίνησε πέρυσι για τη μεγάλη, στο δεύτερο μισό της πρώτης της χρονιάς στο δημοτικό. Άρχισα να της δίνω κάποια λεφτά για να χρησιμοποιήσει το κυλικείο τους σχολείου της. Περιτό να σας ότι αγνοείται η τύχη πολλών ευρώ που άλλαξαν χέρια τις πρώτες δυο-τρεις εβδομάδες. 

Στη συνέχεια τα πράγματα βελτιώθηκαν αισθητά καθώς το παιδί μου απέκτησε μια αντίληψη για την αξία των χρημάτων. Όταν τα ξόδευε ή, πολύ χειρότερα, τα έχανε, δεν μπορούσε πλέον να αγοράσει αγαπημένα Cheetos (τα δημητριακά, όχι τα γαριδάκια) από το κυλικείο κοκ. Για κάθε ενδεχόμενο, τους πρώτους μήνες που άρχισε να διαχειρίζεται χρήματα, της είχα πάντα στην τσάντα κάποιο εναλλακτικό πρωινό ή κολλατσιό. 

Σταδιακά φτάσαμε στο σημείο που της έδινα χρήματα για την εβδομάδα τη Δευτέρα και έπρεπε να της κρατήσουν, και της έφταναν όντως, μέχρι την Παρασκεύη. 

Πλέον ο στόχος είναι να μάθε να αποταμιεύει. Φέτος, από την αρχή της χρονιάς, της ζητώ να ξοδεύει τα 4 από τα 5 ευρώ που της δίνω κάθε Δευτέρα. Δεν το καταφέρνει κάθε φορά. Της έχω όμως υποσχεθεί πως αν μέχρι τις διακοπές των Χριστουγέννων έχει καταφέρει να βάλει δέκα ευρώ στην άκρη θα της πάρω την ταμπλέτα που τόσο θέλει - κάνει 39 ευρώ. 

Πολύ βοήθησαν σε αυτή την διαδικασία ο Πρίγκηπας Ολαταθέλος και ο Βασιλιάς Αβερταδίνος, οι δυο ήρωες του Ψωνίζω Συνετά, Δεν Σκορπάω Τα Λεφτά. Πρόκειται για μια αρκετά χρήσιμη έκδοση της Νομικής Βιβλιοθήκης που στόχο έχει τα αυτονόητα, να κατανοήσουν δηλαδή τα παιδιά ότι δεν είναι όλα όσα πωλούνται απαραίτητο να αγοραστούν, ότι δεν είναι όλοι οι έμποροι καλοπροαίρετοι και όλες οι διαφημίσεις αληθινές κοκ. 

Θα σας ενημερώσω αν η μεγάλη μου καταφέρει να αποταμιεύσει αρκετά για να αποκτήσει την ταμπλέτα της! 

Το καλύτερο βιβλίο που έχω αγοράσει στα παιδιά μου

Σήμερα πήγαμε στο ΝΟΗΣΙΣ, το κέντρο διάδοσης επιστημών στη Θεσσαλονίκη. Αν μένετε ή έστω και αν απλά βρεθείτε στη Θεσσαλονίκη με παιδιά πραγματικά δεν πρέπει να παραλείψετε μια επίσκεψη. Έχει ένα φανταστικό μουσείο επιστημών που τα παιδιά μαθαίνουν πράγματα παίζοντας, για παράδειγμα φτιάχνοντας μια γέφυρα, ένα μουσείο αυτοκινήτου (ναι έχουν κατασκευαστεί αυτοκίνητα και στην Ελλάδα) και φυσικά πλανητάριο!

Είδαμε μια υπέροχη ταινία για τους αστερισμούς και τα αστέρια που μας έμαθε ότι όλοι είμαστε φτιαγμένοι από αστερόσκονη. Έχει και αρκετές πληροφορίες για τους μεγάλους.

Φυσικά τη συνέχεια επισκεφτήκαμε το κατάστημα όπως κάνουμε πάντα στα μουσεία γιατί βρίσκουμε εξαιρετικές δραστηριότητες και βιβλία για παιδιά. Αυτό το κατάστημα, όπως και του Ευγενίδειου, είναι εξαιρετικό αν θέλετε να εξάψετε το ενδιαφέρον των παιδιών σας για επιστημονικά θέματα.

Αγοράσαμε, μεταξύ άλλων, αυτό το φανταστικό βιβλίο που εξηγεί σε μικρά παιδιά (από 5 ετών) αλλά και σε μεγάλους την ιστορία του σύμπαντος! Σε ρίμα! Ειδικά η μεγάλη μου κόρη έχει ξετρελαθεί και μπορεί τώρα να σας μεταφέρει μια συνοπτική ιστορία του σύμπαντος, ξέρει τι είναι γαλαξίας, σούπερνόβα, αστέρι, πλανήτης και φεγγάρι. 

Σας το συστήνω ανεπιφύλακτα και θα παραγγείλω μερικά αντίτυπα ταχυδρομικώς ώστε να το χαρίζω σε όλα τα παιδάκια που θα κάνουν πάρτυ φέτος!

D for Divorce

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψω τα τελευταία δυο χρόνια. Το σοk της αποχώρησης του πατέρα και συζύγου από το σπίτι, τη στεναχώρια των παιδιών και τη δική μου, την απογοήτευση όταν είδα ξεκάθαρα πως τα παιδιά μας ήταν σε δεύτερη ή και χειρότερη μοίρα γι’αυτόν ενώ η ερωμένη και πολλά άλλα σε πρώτη, όταν σιγά σιγά συνειδητοποιούσαμε και οι τρεις ότι ο μπαμπάς θα τις βλέπει όλο και λιγότερο, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς να δίνει λογαριασμό, χωρίς να τηρεί τις υποσχέσεις που ποτέ δεν βγήκαν απ'το στόμα μας με λόγια.

Ίσως η αποκορύφωση ήταν την προηγούμενη εβδομάδα αλλά έχουν γίνει τόσα πολλά που με στεναχώρησε λιγότερο απ’ότι παλαιότερα θα με στεναχωρούσε κάτι πιο μικρό όταν μου είπε ότι θα με πάει στο δικαστήριο για να ζητήσει να βλέπει τα παιδιά μας λιγότερες ημέρες και ώρες απ’ότι συμφωνήσαμε. Αυτός που τους είχε τρελή αδυναμία, που μ'έκανε να αισθάνομαι πως ίσως δεν αγαπούσα αρκετά. Είναι λέει δικαίωμά του να βλέπει τα παιδιά και όχι υποχρεωσή του σύμφωνα με το νόμο ενώ δική μου υποχρέωση να του τα δίνω όποτε και όταν αυτός θέλει από τις ημέρες που συμφωνήσαμε.

Τα υπόλοιπα, το γεγονός ότι ποτέ δεν μπορώ να κάνω κανένα πρόγραμμα, ότι για ένα και πλέον χρόνο, όσο οι έλληνες δικαστές καθυστερούσαν να βγάλουν αποφάσεις για ασφαλιστικά μέτρα, δεν μου έδωσε ούτε ένα ευρώ κι ας μην είχα δουλειά όταν έφυγε, κι ας έχει πολλά, η τρομερή αντιδικία στο διαζύγιο, είναι όλα ψιλά γράμματα.

Απορώ πάντως με τη δύναμη που έχουν τα παιδιά μας, όλα τα παιδιά. Στεναχωρέθηκαν, άλλαξε η ζωή τους αλλά με τον καιρό πήραν ξανά τα πάνω τους, είναι χαρούμενα κι ευτυχισμένα κι ας με βλέπουν πολλές φορές σε κακή κατάσταση, κι ας βλέπω μες στα μάτια τους κάποιες φορές, ειδικά όταν είμαστε παρέα με φίλους τους που έχουν τους μπαμπάδες τους μαζί, να περνούν άσχημες σκέψεις απ’το μυαλουδάκι τους.

Κάποιες βασικές αρχές για να αντιμετωπίσετε το διαζύγιο με παιδιά μπορείτε να τις βρείτε στο πακέτο που έφτιαξε η γνωστή τηλεοπτική εκπομπή Sesame Street

Κυρά Σαρακοστή

Εψαχνα ένα πατρόν για να φτιάξουμε μια Κυρά Σαρακοστή με τις κόρες μου και, απρόσμενα, το πιο ωραίο, σύγχρονο και απλό το βρήκα στην ιστοσελίδα της Crayola

Πως να αναθρέψετε ένα κορίτσι με αυτοπεποίθηση

Απότο babycenter।com με αφορμή το προηγούενο ποστ। Παραθέτει συγκεντρωμένες τις περισσότερες καλές συμβουλές που έχω κατά καιρούς αντιληφθεί।

Τα κορίτσια συνήθως αρχίζουν τη ζωή γεμάτα δυναμισμό. Μιλούν νωρίτερα, είναι πιο κοινωνικά και καλύτερες μαθήτριες. Αλλά κάπου μεταξύ προσχολικής και μέσης εκπαίδευσης, ένα συγκεχυμένο μείγμα των νέων κοινωνικών πιέσεων, εντονότερων προσδοκιών στη σχολική τάξη όπως και ανάμεικτα μηνύματα από την κοινωνία («Κάνουμε το καλύτερο για σας - αλλά μην τραβάτε πάρα πολλή προσοχή επάνω σας," "Μπορείτε να γίνετε οτιδήποτε θέλετε - αλλά η ομορφιά είναι κορυφαία προτεραιότητα σας ») μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα τα κορίτσια να χάσουν τη σπίθα τους ή να καταλήξουν να υστερούν ακαδημαϊκά.

Μπορείτε όμως να βοηθήσετε την κόρη σας να οικοδομήσει την αυτοπεποίθηση και την αντοχή της ώστε να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των επόμενων ετών

1. Ενθαρρύνετε το δυναμισμό της
   Μάθετε στην κόρη σας να εκφράζει τις ανάγκες της σε ενήλικες και να υψώνει το ανάστημά της με τους συνομηλίκους της. Αν ένα άλλο παιδί συμπεριφέρεται άσχημα απέναντί της, ενθαρρύνετέ την να του πει «δεν μου αρέσει ο τρόπος που μου μιλάς"

2. Να είστε συγκεκριμένες όταν την επαινείτε

Όταν επαινείτε την κόρη σας για την εξυπνάδα της χρησιμοποιείστε συγκεκριμένα παραδείγματα – έτσι ο έπαινος αποκτά μεγαλύτερη αξία και σημασία. Για παράδειγμα πείτε της "Έχεις πολύ καλή μνήμη» ή «Πω πω, ξέρεις πολλά για τους δεινόσαυρους"

3. Φροντίστε οι έπαινοί σας να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα

Μία οκτάχρονη γνωρίζει ότι δεν είναι μια μουσική ιδιοφυΐα ή η καλύτερη καλλιτέχνης στον πλανήτη, αλλά θα το εκτιμούσε αν παρατηρούσατε την βελτίωση της από τον ένα μήνα στον άλλο

4. Βοηθείστε την να καταλάβει γιατί μερικές φορές την αφήνουν απ’έξω
Εξηγήστε στην κόρη σας ότι αν την καλέσουν σε κάθε πάρτυ και δεν της ζητούν να συμμετέχει σε κάθε παιχνίδι (όπως και θα γίνει), στόχος των άλλων δεν είναι να την προσβάλουν. Εξήγηστε ότι όταν ένα άλλο παιδί λέει "Δεν είσαι φίλη μου," έχει μάλλον να κάνει περισσότερο με την κακή διάθεση του ίδιου του παιδιού παρά με αυτήν.

5. Ενθαρρύνετε τις ικανότητές της και την απόκτηση δεξιοτήτων
Μην βιαστείτε να βοηθήσει την κόρη σας με την εργασία ή δουλειές. Αν ζητά τη βοήθειά σας, ενθαρρύνετέ την να προσπαθήσει μόνη της για ένα-δυο λεπτά ακόμα.

6. Ενθαρρύνετέ την να αθληθεί, εάν το επιθυμεί
Τα κορίτσια έχουν πιο πολλές επιλογές από ποτέ σε ότι αφορά τα σπορ. Αν θέλει να κάνει γυμναστική ή να παίξει ποδόσφαιρο, δώστε της μια ευκαιρία δοκιμάσει και να μάθετε τι είναι ικανή να κάνει. Μην αποφασίσετε ποια αθλήματα είναι ιδανικά γι 'αυτήν - μπορεί να το καταλάβει μόνη της

7. Μην κάνετε υποθέσεις για τις δυνατότητες και τις αδυναμίες της

Ακριβώς επειδή το παιδί σας είναι κορίτσι δεν σημαίνει ότι θα δυσκολευτεί με τα κλάσματα - ή ότι θα είναι άσσος στην ανάγνωση. Επίσης, δεν σημαίνει ότι δεν θα θελήσει να πάει για ψάρεμα ή να διακριθεί στο ποδόσφαιρο. Ακολουθήστε τα σημάδια που σας δίνει ώστε να ενισχύσετε τα δυνατά της σημεία και να βελτιώσετε αυτά στα οποία παρουσιάζει αδυναμίες

8. Ενθαρρύνετε μια υγιή εικόνα του σώματος

Όταν αναπόφευκτα ρωτήσει «Είμαι αρκετά όμορφη;", απαντήστε με ένα ενθουσιώδες ναι. Όταν επαινείτε την εμφάνισή της, προσπαθήστε να προβάλετε και τις πράξεις της. Για παράδειγμα μπορείτε να πείτε "Φαινόνουν τόσο χαριτωμένη όσο έκανες γυμναστική σήμερα" ή "τα μάτια σου πραγματικά έλαμπαν πάνω στη σκηνή"

Μπορεί επίσης να είναι χρήσιμο για τα μεγαλύτερα κορίτσια να ακούσουν ότι τα μοντέλα στα περιοδικά δεν μοιάζουν με πραγματικό κορίτσια ή γυναίκες και ότι οι φωτογραφίες τους έχουν τροποποιηθεί για να φαίνονται πιο λεπτές και πιο άψογες από ό, τι πραγματικά είναι.

9. Προετοιμάστε την να αντιμετωπίσει τις σεξιστικές διακρίσεις

Ακόμη και σήμερα, ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα κορίτσια δεν μπορούν να κάνουν κάποια πράγματα που μπορούν τα αγόρια. Αν παρατηρήσετε ότι η κόρη σας παρακολουθεί τηλεοπτικές εκπομπές ή ταινίες, όπου τα κορίτσια παραμένουν στο παρασκήνιο χωρίς ιδιαίτερο ρόλο, ενώ τα αγόρια να αποδεικνύονται οι σωτήρες, επισημάνετέ της το θέμα και εξηγείστε της πως τα πράγματα είναι διαφορετικά στην πραγατικότητα

10. Επισημάνετε θετικά γυναικεία πρότυπα

Εκμεταλλευτείτε κάθε ευκαιρία, όπως όταν βλέπετε ειδήσεις ή διαβάζετε την εφημερίδα, για να δείξετε στην κόρη σας ότι οι γυναίκες - γερουσιαστές, γιατροί, αθλήτριες κλπ – μπορούν να κάνουν οτιδήποτε.

Διαβάζοντας τα βιβλία με ισχυρή γυναικεία χαρακτήρες είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να πάρετε την ιδέα σε όλη την χωρίς διαλέξεις. Εάν δεν μπορείτε να σκεφτώ αρκετά βιβλία όπως αυτό, ρωτήστε έναν βιβλιοθηκάριο - έχουν συχνά τους καταλόγους των βιβλίων για να διαλέξετε και να κάνει συστάσεις.

Φύλο: ουδέτερο;

Όπως οι περισσότερες μητέρες μικρών κοριτσιών συχνά προβληματίζομαι με τα στερεότυπα που επιβάλλουν στις κόρες μου τόσο ο κοινωνικός μας κύκλος όσο και η τηλεόραση. Όπως όλα τα κοριτσάκια νηπιακής ηλικίας που γνωρίζω περνούν μία φάση που ασχολούνται ασταμάτητα με τις πριγκίπισσες και τους γάμους. Φυσικά και αποδίδω την ευθύνη στη Ντίσνεϊ και τη Ματέλ. Ποιά είμαι εγώ να τα βάλω με τον κυκεώνα ταινιών και προϊόντων που απευθύνουν στα κοριτσάκια;

Έτσι αν και σοκαρίστηκα με την ιστορία δύο γονιών στις ΗΠΑ που μεγάλωσαν για πέντε χρόνια το παιδί τους χωρίς να αποκαλύψουν σε κανέναν έξω από το στενό τους κύκλο του φύλο του, ενθαρρύνοντάς το να φοράει τόσο αγορίστικα όσο και κοριτσίστικα ρούχα, χωρίς φυσικά τηλεόραση στο σπίτι, (η απίστευτη αυτή υπόθεση αναλυτικά εδώ) παρ' όλα αυτά κάπου βαθιά μέσα μου τους κατανοώ μέχρι κάποιο σημείο.

Λατρεύω τα κοριτσάκια μου και δεν θα ήθελα ποτέ να τους αρνηθώ το δικαίωμα στη θηλυκότητα αλλά προβληματίζομαι για την πλύση εγκεφάλου στην οποία υπόκεινται.

Ακόμη και η πάντα δυναμική Μπάρμπι, στο σχολείο για πριγκίπισσες, ενώ υποτίθεται πως το μήνυμα είναι πως όλα τα κορίτσια μπορούν και είναι πριγκίπισσες στο τέλος αποκαλύπτεται πως δεν είναι ένα απλό κορίτσι αλλά μία αληθινή πριγκίπισσα। ΤοΌλες δε οι ιστορίες του Ντίσνεϊ τελειώνουν με έναν γάμο। Άντε μετά εγώ να πείσω τις μικρές για τη σημασία όλων των υπολοίπων, σπουδών, φίλων, σπορ κοκ

Πώς να ζωγραφίσετε απίθανους λύκους!

Το βρήκα στη Guardian και οι μικρές μου το λάτρεψαν!

Αύριο έχουμε αποκριάτικο πάρτυ!

...και στα δύο σχολεία μας. Τελικά σταθήκαμε τυχεροί! Η μεγαλύτερή μας αδερφή – από τον πρώτο γάμο του μπαμπά – αποδείχθηκε ο άνθρωπος κλειδί. Καθώς είμαστε τρίτεκνοι μας δέχθηκαν σε όποιο δημόσιο σχολείο κάναμε αίτηση.

Έτσι, η μεγάλη πηγαίνει στο ολοήμερο νηπιαγωγείο της γειτονιάς μας από το οποίο είμαστε εξαιρετικά ευχαριστημένοι. Είναι ένα από τα πέντε προνήπια του τμήματός της. Τα νήπια της τάξης φαίνεται πως την τραβούν και αυτή προς τα πάνω. Έτσι από τον πρώτο μήνα γράφουμε το όνομά μας, ζητάμε να μάθουμε γραφή και ανάγνωση, έχουμε κάνει φίλους στη γειτονιά, μάθει πως “όταν τρώμε δεν μιλάμε και το πιάτο μας κοιτάμε” και άλλα πολλά. Να φανταστείτε πως η μόνη αποτελεσματική απειλή που μπορώ να εκτοξεύσω είναι “Αν δεν κάνεις αυτό/το άλλο/το παράλλο δεν θα πας αύριο σχολείο!”

Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι τον πρώτο μήνα η αλλαγή μας έπεσε βαριά και κατουριόμασταν ασταμάτητα στο σχολείο! Όλα ξεκίνησαν από τον δεύτερο μήνα, όταν πλέον συνειδητοποίησε η μικρή πως στο σχολείο πηγαίνουμα κάθε μέρα. Παρά το γεγονός πως όταν γύριζε ήταν τρισευτυχισμένη, μιλούσε ασταμάτητα για το σχολείο της και ανυπομονούσε να ξαναπάει, φαίνεται πως ντρεπόταν να ζητήσει να πάει στην τουαλέτα, ή, το πιθανότερο, ήθελε να με φέρνει καθημερινά στο σχολείο. Γιατί όπως ίσως θα ξερετε, οι νηπιαγωγοί δεν αλλάζουν τα παιδάκια, πρέπει να μπορούν να εξυπηρετηθούν σε κάποιο βαθμό μόνα τους. Ευτυχώς τα πράγματα εξομαλύνθηκαν σχετικά γρήγορα. Όταν χάσαμε την πρώτη εκδρομή γιατί οι δασκάλες μας αρνήθηκαν να μας πάρουν μαζί τους εφόσον ήταν σχεδόν σίγουρο πως θα κατουρηθούμε, είδαμε τις φωτογραφίες των συμμαθητών μας και ζηλέψαμε τα ατυχήματα κόπηκαν μαχαίρι!

Από την άλλη ο παιδικός σταθμός του Δήμου είναι μία απογοήτευση. Η νοοτροπία των μόνιμων είναι απίστευτα δημοσιουπαλληλική και οι απεργίες ατελείωτες. Η δουλειά φυσικά βγαίνει από τις φιλότιμες συμβασιούχους όταν δεν απεργούν. Βλέπετε δεν ξέρουν αν θα συνεχίσουν να εργάζονται μετά τον Ιούνιο. Πάντως η μικρή μου φαίνεται ευχαριστημένη ενώ επιπλέον είναι πάμφθηνος σε σχέση με τους ιδιωτικούς.

Φέτος μάλιστα που δουλεύω λίγο και από στο σπίτι (βλέπετε πίστευα πως θα περνούσαμε πολλές ημέρες άρρωστες την πρώτη χρονιά στο σχολείο, κάτι που ευτυχώες δεν συνέβη) την αφήνω λίγες ώρες, μάξιμουμ πέντε την ημέρα.

Από την άλλη, γονείς με παιδιά σε άλλους παιδικούς του Δήμου φαίνονται πολύ πιο ευχαριστημένοι. Θα εξετάσουμε όλες τι πιθανότητες στο τέλος της άνοιξης. Ούτως ή άλλως έτσι όπως έχουν γίνει τα πράγματα φέτος κανείς δεν ξέρει που θα βρίσκεται σε λίγους μήνες.

Θέλουμε να πάμε προνήπιο!

Τις τελευταίες ημέρες έχω πάρει σβάρνα τα νηπιαγωγεία και τους βρεφονηπιακούς σταθμούς της γειτονιάς καθώς ελπίζουμε να δεχτούν τουλάχιστον τη μία από τις δύο για το Σεπτέμβρη ώστε να μην επιβαρυνθεί δραματικά ο ήδη μειωμένος οικογενειακός προϋπολογισμός.

Οι νηπιαγωγοί που βλέπω είναι όλες στα πρόθυρα – στο κοντινότερο μας νηπιαγωγείο μας ανακοίνωσαν πως είναι σχεδόν απίθανο να πάρουν τη μεγάλη στο ολοήμερο προνήπιο. Οι θέσεις είναι λίγες και στην πλειοψηφία τους πηγαίνουν σε πολύτεκνες οικογένειες. Την ίδια στιγμή ο προϋπολογισμός του νηπιαγωγείου, όπως μου είπαν, μειώθηκε στο μισό για το επόμενο σχολικό έτος. Αυτή τη χρονιά οι αρχές είχαν τις καθαρίστριες απλήρωτες για το μεγαλύτερο διάστημα με αποτέλεσμα το προσωπικό να σκαρφιστεί όποιο τέχνασμα μπορούσε ώστε να τις πληρώσει από άλλους κωδικούς για να συνεχίσουν να διατηρούν το νηπιαγωγείο καθαρό. Τώρα κυνηγά τις νηπιαγωγούς το ΙΚΑ …

Στον τοπικό βρεφονηπιακό σταθμό του Δήμου Αθηναίων εν τω μεταξύ μας είπαν πως θα μπορούσαν να μας δεχτούν σε κανονικές συνθήκες αλλά τους έχουν ειδοποιήσει ότι φέτος θα μειώσουν τον αριθμό των παιδιών που δέχονται !!!!. Επίσης τα 2/3 του προσωπικού είναι μη σύμβαση που είναι πολύ πιθανό να μην ανανεωθεί στην οποία περίπτωση απλά θα πάρουν ελάχιστα παιδιά ούτως ή άλλως γιατί δεν θα μπορούν να φροντίσουν περισσότερα.

Εάν προσθέσετε σε αυτά την απογοήτευση του προσωπικού με τις μειώσεις στους ήδη πενιχρούς μισθούς τους καταλαβαίνετε το κλίμα που επικρατεί.

Σε ότι μας αφορά, τα ωράρια των δημοσίων σταθμών και ολοήμερων νηπιαγωγείων θα μας υποχρεώσουν ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση να βρούμε κάποιον τρίτο άνθρωπο για να παραλαμβάνει τα παιδιά και να περνά μαζί τους κάποιες ώρες μέχρι να επιστρέψει κάποιος από τους δυο μας σπίτι …

Η βόμβα και το νήπιο

Χθες το βράδυ, λίγο μετά τις δέκα και τέταρτο και ενώ ετοιμαζόμουν να βάλω τα παιδιά για ύπνο, η τετράχρονη κόρη μου άκουσε έναν υπόκωφο θόρυβο και με ρώτησε τρομαγμένη από πού προήλθε.

Δεν θυμάμαι τι ακριβώς είπα αλλά κάπως απέφυγα να απαντήσω και σε λίγο κατάφερα να τις βάλω για ύπνο. Λίγο αργότερα, τσεκάροντας τις ειδήσεις στο ίντερνετ ανακάλυψα πως επρόκειτο για τη βόμβα που εξερράγη στον Κορυδαλλό. Ναι, η έκρηξη ακούστηκε μέχρι τους Αμπελόκηπους.

Είμαι πλέον πολύ στενοχωρημένη, φαντάζομαι το ίδιο και όλοι οι υπόλοιποι. Οι μικρές αναρωτιόνταν τι πάθαμε όλοι και την περασμένη Τετάρτη, τη μέρα της δολοφονίας των τριών. Στη συνέχεια αναρωτιόνταν γιατί δεν πήγαν στη θεία τους με τους γονείς μου όπως ήταν προγραμματισμένο – γιατί φυσικά οι γονείς μου φοβήθηκαν να διασχίσουν την πόλη μία τέτοια μέρα για να φτάσουν στην Καλλιθέα.

Πώς μπορώ να τα εξηγήσω αυτά στα παιδιά μου; Τι είδους πόλη είναι αυτή στην οποία σε καθημερινή πλέον βάση καλούμαι να εξηγήσω τέτοιου είδους πράγματα σε νήπια; Τι θα γίνει όταν πλέον δεν μπορώ να τα προστατέψω ή όταν πλέον θα πρέπει να πάψω να τα προστατεύω από όλα αυτά; Ελπίζω να έχουν διορθωθεί τα πράγματα αλλά, όπως και όλοι οι φίλοι και γνωστοί μου με τους οποίους τα συζητώ, αυτή τη στιγμή πραγματικά δεν βλέπω κανένα φως ακόμη στην άκρη του τούνελ. Πώς χαραμίζουμε έτσι τη ζωή μας σ’αυτή τη χώρα.

Μαθαίνουμε τα γράμματα με την Εκπαιδευτική Τηλεόραση – ή τουλάχιστον κάποια απ' αυτά

Η μεγάλη μου κόρη (3.5 ετών) ρουφάει τη γνώση σαν σφουγγάρι. Έχουμε αρχίσει να μαθαίνουμε τα γράμματα και πάνω στην ώρα ανακαλύψαμε μία υπέροχη σειρά για παιδιά προσχολικής ηλικίας με τίτλο «Ένα Γράμμα, Μια Ιστορία». Κάθε επεισοδιάκη ασχολείται με ένα γράμμα, για παράδειγμα το Κ αφορά σε τρεις Κοκαλιάρες Καραμέλες. Αισθητικά η σειρά είναι πολύ όμορφη, πολύ Ελληνική και οι περισσότερες λέξεις της κάθε ιστορίας αρχίζουν με το γράμμα-θέμα της. Η μικρή τη λατρεύει!

Πρωτοείδαμε το πρόγραμμα ένα πρωινό στην ΕΤ 1, αφού τελείωσε ο αγαπημένος μας Winnie. Όμως δεν στάθηκε δυνατό να μας γίνει τηλεοπτική συνήθεια καθώς, κλασσικά για την ΕΡΤ, δεν φαίνεται να έχει σταθερή ώρα προβολής. Χαρήκαμε πολύ λοιπόν όταν ανακαλύψαμε πως στην ιστοσελίδα της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης μπορούμε να κατεβάσουμε και να δούμε την αγαπημένη μας πλέον σειρά. Η χαρά μου γρήγορα μετριάσθηκε από το γεγονός ότι υπάρχουν προγράμματα μόνο για 9 γράμματα του αλφάβητου! Η παραγωγή είναι του 2009 και έτσι ελπίζω ότι σύντομα θα ξεφυτρώσουν και τα υπόλοιπα και ότι η αλλαγή διοίκησης στην ΕΡΤ δεν θα σημάνει και την διακοπή της σειράς.

Πράγα - ένας σούπερ προορισμός για παιδιά

Το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας αφήσαμε τις μικρές στους γονείς μου και πήγαμε με τον σύζυγο στην Πράγα για ένα πολυαναμενόμενο διάλειμμα από τα πολλά που μας έχουν πέσει τους τελευταίους μήνες.

Ίσως να μην το παρατηρούσα πριν μερικά χρόνια αλλά η πανέμορφή αυτή πόλη είναι ο τέλειος προορισμός για οικογενειακές διακοπές. Όχι μόνο είναι σε μεγάλο βαθμός πεζοδρομημένη αλλά και τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν ακόμη και σε κεντρικούς δρόμους είναι ελάχιστα. Η ίδια η πόλη είναι παραμυθένια ενώ προσφέρει άπειρες δραστηριότητες για όλη την οικογένεια:

Έχει Μουσείου Παιχνιδιών –μέσα στο παλιό κάστρο- με μία τεράστια συλλογή από τον 19ο και τον 20ο αιώνα: τρένα, κουκλόσπιτα, μηχανικοί κουμπαράδες, ρομπότ, ότι ονειρευτήκατε και παίξατε σαν παιδί υπάρχει. Αυτό τον καιρό στον δεύτερο όροφο του Μουσείου φιλοξενείται και μία σχετικά μεγάλη έκθεση για τα πενήντα χρόνια της Barbie.

Υπάρχουν άπειρα κουκλοθέατρα – παίζεται ακόμη και η όπερα Don Giovanni με μαριονέτες- ενώ οι Τσέχοι κατασκευάζουν και πουλούν από άκρη σε άκρη της πόλης και σε λογικότατες τιμές ξύλινα παιχνίδια για κάθε γούστο και ηλικία που μου έφεραν στο μυαλό το εργοστάσιο του Αϊ – Βασίλη.

Στον ποταμό που διασχίζει την πόλη υπάρχει το λεγόμενο Νησί των Παιδιών. Δεν το επισκεφθήκαμε αλλά σύμφωνα με τον οδηγό μας, το μικρότερο από τα νησιά της πόλης είναι κατάφυτο και έχει κούνιες, τσουλήθρες, εγκαταστάσεις για σκαρφάλωμα, ράμπα για σκέιτ, μίνι γήπεδο ποδοσφαίρου και πολλούς ανοιχτούς χώρους για να τρέξουν όπως επίσης και ένα αξιοπρεπές μπάρ και εστιατόριο.

Στην πόλη δίνουν καθημερινά παραστάσεις παντομίμας κλπ το Μαύρο Θέατρο και άλλοι τρεις τέσσερις παρόμοιοι θίασοι που μπορούν να απολαύσουν άνετα παιδιά μεγαλύτερα των 4 – 5 ετών.

Σε αυτά προσθέστε το χαμηλό σχετικά κόστος και την καλή ποιότητα της διατροφής, το Μουσείο Σοκολάτας που έχει δραστηριότητες για παιδιά, την δυνατότητα παροχής baby-sitter που διαφημίζουν τα περισσότερα μεγάλα ξενοδοχεία έχετε έναν τέλειο προορισμό για οικογενειακές διακοπές.

Προσοχή όμως, οι θερμοκρασίες είναι εξαιρετικά χαμηλές κατά τη διάρκεια του χειμώνα οπότε μάλλον η καλύτερη εποχή για τουρισμό με παιδιά στην Πράγα είναι από το Πάσχα και μετά. Εμείς και οι φίλοι μας ήδη η σχεδιάζουμε μία επίσκεψη του χρόνου το καλοκαίρι – αρκεί φυσικά να είμαστε όλοι καλά και με δουλειά!

Αναζητώντας απεγνωσμένα νταντά…

Σήμερα ήρθε η πιο ξινή υποψήφια νταντά στην ιστορία του νταντέματος! Επρόκειτο για ένα φιλικό «προξενιό»: οι κολλητοί και κουμπάροι μας σύστησαν την συγκάτοικο της κοπέλας που προσέχει την κόρη τους και κολλητή μας εννοείται. Ήρθαν και οι δύο μαζί – η υποψήφια νταντά και η νταντά της κολλητής μας- και φυσικά όλα παλάβωσαν από την αρχή.

Τα πεθερικά μου διάλεξαν ακριβώς την ίδια στιγμή για να φτάσουν και οι μικρές δεν ξεκολλούσαν από επάνω τους για να δούμε πως τα πάνε με την υποψήφια μεν, έκαναν τρελή φασαρία δε. Η μεγάλη μου κόρη τις κοιτάζει όλες με στραβό μάτι. Μάλλον έχει αρχίσει να ξεπερνάει την αναχώρηση της Φελίτσιας αλλά καταλαβαίνει πως όλα θα αλλάξουν ξανά ριζικά σύντομα: εγώ θα επιστρέψω στη δουλειά μετά από σχεδόν μισό χρόνο και αυτές θα τις προσέχει κάποιος νέος και άγνωστος άνθρωπος.

Από την πλευρά της η υποψήφια νταντά μάλλον θεωρεί ξεπεσμό να έρθει στη δούλεψή μας. Εγώ δεν απουσιάζω τόσες πολλές ώρες από το σπίτι όσες η κυρία που εγκαταλείπει ακόμα και όταν δουλεύω, δεν θα εργάζεται τόσες πολλές ώρες, θα πληρώνεται φυσικά λιγότερα, είμαστε λιγότερο χάι από αυτά που από ότι καταλαβαίνω έχει συνηθίσει και επιπλέον θα με έχει και μέσα στα πόδια της μέχρι να βρω νέα δουλειά. Έτσι εξηγώ την απίστευτη το ξινίλα της. Μέχρι και η μικρή μου, που κάνει γκα για προσοχή και πηγαίνει στην αγκαλιά όποιου προσφερθεί να την πάρει, αρνήθηκε να πάει σε αυτήν!

Ο σημερινός ήταν ο δεύτερος γύρος. Χθες ήρθε μία υπέροχη κυρία από το πρακτορείο που μας βρήκε την πρώτη κοπέλα που μας πρόσεξε πριν από τρία χρόνια. Τους εμπιστευόμαστε και η κυρία είναι υπέροχη αλλά λίγο μεγάλη μάλλον. Φαίνεται πως έχει περάσει τα 55. Ανησυχώ όχι τόσο για το αν έχει κουράγιο αλλά για το πώς θα τα καταφέρω εγώ μαζί της μια και είμαι ο πιο μεγάλος μπούφλας με τους ανθρώπους στο σπίτι μου, δηλαδή διστάζω να κάνω παρατηρήσεις, να απαιτήσω, είμαι υπερβολικά γενναιόδωρη κοκ καθώς δεν μου αρέσουν οι συγκρούσεις και μάλιστα στο σπίτι, ενώ θέλω όλοι να είναι όσο πιο ευχαριστημένοι γίνεται χωρίς να λαμβάνω υπόψη ότι για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να είμαι εγώ οκ. Θα είναι σαν να πρέπει να κάνω ζάφτι τη μαμά μου(!) ή κάπως έτσι το βλέπω τώρα. Τέλος πάντων, θα το σκεφτώ και αύριο το πρωί θα ξαναπάρω το πρακτορείο.